Gedicht voor Dit is de dag (EO radio 1)
Hemelvaartstraat
Dachau, Birkenau, Auswitz, Sobibor,
alleen Treblinka heeft een sprank van hoop
x96 is dat de last van de geschiedenis
of zijn die namen van zichzelf al droevig?
Het verleden lijkt onwerkelijk
en ongrijpbaar voor wie daarna
een andere wending aan de geschiedenis wil geven
Woorden uit een mythologie
dat wat was en nu niet meer, en toch weer wel
Woorden die je hoort zoals een kind woorden hoort
je begrijpt het maar je begrijpt het niet
je bent op de plaats maar je ziet het niet
waar is de oorlog, de dag nadat je wegging
slaat de bom in. Juist dat stemt je droef
Wat is werkelijk:
een naam in een boek
de naam van een straat
als een grap die je niet begrijpt
waarom je maar lacht

2 December 2009 at 14:23
Dag Hanz.
Met veel bewondering heb ik je boek : “Het Godsgeschenk” 2x gelezen.
De 2e keer omdat ik als vriendin van je oom Jan een beetje familie kende, en vond het nu nog mooier.
Dank je wel voor wat je daarin geeft.
Hart grt Herma
21 January 2010 at 15:25
Mooi afgerond gedicht.